“Ik was een jaar of zeventien toen ik bij Highland Park ben beginnen werken. Ik werd er opgewacht door Russell Anderson, de toenmalige master distiller. ‘Welcome… son’, zei hij. Op een of andere manier klonk het onheilspellend. Zijn grimmige, getaande gelaat en z’n diepe, hese bas hadden daar zeker ook mee te maken.”

 

“Mijn eerste job: zeven dagen lang de malt floor. Highland Park is een van de weinige whisky-distilleerderijen waar het gerst nog op de ouderwetse manier gemout wordt, door het met schop en handkracht over een houten vloer uit te spreiden en voortdurend om te scheppen.”

 

“Russell waarschuwde me: ‘Het is hard werk. Het is heel belangrijk om veel te drinken want anders ga je vast en zeker last krijgen van je armen en benen.’ Ik vermoedde dat hij me een fles water zou geven om de dag door te komen, maar hij gaf me een fles Highland Park. Ik vond dat raar, maar hey: ik was pas zeventien. Wie was ik om aan het oordeel van de belangrijkste man op de distilleerderij te twijfelen?”

“Het was inderdaad zwaar werk, maar ik geraakte de dag door. De volgende ochtend verscheen ik stipt op tijd op de malt floor. Russell stond me op te wachten, met alweer een blik die zowel ernst, als medelijden en lichte spot uitstraalde. ‘How are you today, son? How’s your back and arms?’ Ik antwoordde naar waarheid: ‘They’re okay… but my head…’ Russell knikte minzaam. ‘There’s only one cure for that, son.’ En opnieuw gaf hij me een fles Highland Park.”

 

“Het was een zware eerste week, maar Russell was tevreden. ‘It’s time for your first beer at the distillery, son’, zei hij. Hij troonde me mee, niet naar de kantine of de pub, maar naar de fermentatieruimte, waar het voltallige personeel van de distilleerderij zich verzameld had rond een van de machtige washbacks. In die grote kuipen van Oregon pine wordt gist aan het wort toegevoegd waardoor de suikers worden omgezet in alcohol. Het resultaat noemen we de ‘wash’, te vergelijken met een sterk bier van ongeveer 8-9%ABV. Hij schonk me een volle pint in. Om écht deel van de Highland Park-familie te worden, moest ik die halve liter in één teug leegdrinken.”

“Nu was deel uitmaken van de Highland Park-familie mijn grootste wens, dus ik dronk de beker leeg. In één lange teug. Ik zette de beker met een klap neer en keek om me heen. Ik had applaus verwacht, en gejuich, misschien zelfs een ‘For he’s a jolly good fellow’, maar ik zag niks dan ernstige gezichten. ‘I forgot to tell you one thing’, zei Russell alweer met die ernstige, onheilspellende blik in de ogen. ‘The yeast is not dead yet’ – het gist is nog niet dood.”

 

“Eigenlijk was het een overbodige vraag, want ik kon horen wat er zich in mijn maag afspeelde, maar ik vroeg het toch: ‘What do you mean, sir?’ Hij antwoordde, kort: ‘Just… wait… son.’

 

“Ik hoefde niet lang te wachten en spurtte weg. Een uur of twee later was ik terug, 8 kg lichter. Russell keek me indringend aan. ‘I think you’ll do just fine, son.’”

 

“Dat is lang geleden. Mijn naam is Martin Markvarsden en ik maak als Senior Brand Ambassador nog steeds deel uit van de Highland Park-familie, het stoerste, het meest eigenzinnige, het mooiste, het béste whiskyhuis van heel Schotland. En dus van heel de wereld.”

Valkyrie

Van alle distilleerderijen is Highland Park op de Orkney-eilanden de meest noordelijke, al bedraagt het verschil met Scapa maar een paar honderd meter. Tot 1468 behoorde deze eilandengroep tot Noorwegen, en tot op vandaag zijn de eilandbewoners trots op hun vikingvoorouders – je vindt er meer Magnus’en en Thorvald’en dan Kevins en Gordons. Het eiland wordt gekenmerkt door milde winters, frisse zomers en een nooit-aflatende wind, waardoor op de eilanden géén bomen groeien.

Dat laatste heeft zijn effect op de whisky. Een deel van het distillaat is afkomstig van geturfde mout, maar doordat er op het eiland geen bomen voorkomen, wordt de plaatselijke turf niet gekenmerkt door hout, maar vooral door florale elementen en heide. Dat maakt dat in een Highland Park-whisky turf een heel andere impact heeft op de aroma’s dan bijvoorbeeld bij Islay-whisky’: zachter, minder rokerig.

 

Op dinsdag 24 mei stelde Highland Park twee nieuwe referenties voor de Belgische markt voor: de 10YO wordt de nieuwe ‘instapwhisky’: zijdezacht, en ideaal voor in een cocktail.

Ook nieuw is de Valkyrie – de eerste van drie beperkte releases die het vikingthema uitspelen. Het gaat om een NAS-release (‘no age statement’ – er wordt dus niet vermeld hoe oud de whisky precies is). Bij het blenden van de verschillende vaten koos master distiller Gordon Motion voor een groter aandeel geturfde whisky, zodat de uiteindelijke blend de meest geturfde Highland Park uit het assortiment is, zonder uitgesproken rokerig te zijn. Daar waar de meeste Highland Park whisky gerijpt is in een combinatie van (first fill) sherryvaten van zowel Amerikaanse als Europese eik, worden voor deze Valkyrie ook ex-bourbonvaten (van Amerikaanse eik) gebruikt. Verwacht zachte toetsen van vanille en donkere chocolade, de frisheid van groene appelen en de kruidigheid van gember.

Prijs Highland Park 10YO: €36
Prijs Highland Park: €65